8.5.2 Omgevingsvergunning Beperkte Milieutoets

In artikel 2.1, lid 1, onder i, van de Wabo is bepaald dat het verboden is om zonder vergunning een project uit te voeren voor zover dat geheel of gedeeltelijk bestaat uit het verrichten van een activiteit die behoort tot een bij AMvB aangewezen categorie van activiteiten die van invloed kunnen zijn op de fysieke leefomgeving. Deze activiteiten zijn opgenomen in artikel 2.2a van het Besluit omgevingsrecht en hebben voor zover het afvalgerelateerde activiteiten zijn, betrekking op twee activiteiten waarbij eerst een beoordeling moet plaatsvinden of een milieueffectrapport moet worden opgesteld (de zogenaamde MER-OBM, artikel 2.2a, lid 1) en een aantal activiteiten waarbij de doelmatigheid van afvalstoffenbeheer moet worden beoordeeld (de zogenaamde lokale toets of Lokale-OBM, artikel 2.2a, lid 2):

MER-OBM

o

een activiteit, bedoeld in categorie 18.4, van onderdeel D van de bijlage bij het Besluit milieueffectrapportage (rioolwaterzuiveringsinstallaties);

o

een activiteit, bedoeld in categorie 18.8 van onderdeel D van de bijlage bij het Besluit milieueffectrapportage (inrichtingen voor opslag van schroot, inclusief autowrakken).

Lokale-OBM

het opslaan, verdichten, herverpakken, verkleinen en ontwateren van afvalstoffen voor zover daarmee uitvoering wordt gegeven aan titel 10.4 van de Wet milieubeheer en voor zover deze activiteiten zijn gericht op de verwijdering van afvalstoffen;

het opslaan van afvalstoffen van de gezondheidszorg bij mens en dier en van gebruikte hygiënische producten, afkomstig van buiten de inrichting: infectueuze afvalstoffen, lichaamsdelen en organen en afvalstoffen van cytotoxische geneesmiddelen;

het opslaan van ten hoogste 10.000 ton van buiten de inrichting afkomstige afvalstoffen, zijnde banden van voertuigen;

het demonteren van autowrakken als bedoeld in artikel 1.1, lid 1, van het Activiteitenbesluit milieubeheer, anders dan de activiteiten met autowrakken, bedoeld in artikel 4.84, lid 3, van dat besluit;

het opslaan en opbulken van ten hoogste 10.000 ton kunststofafval, ingezameld bij of afgegeven door een andere persoon dan degene die de inrichting drijft, voor zover er geen sprake is van:

kunststof die binnen de inrichting geschikt wordt gemaakt voor materiaalhergebruik; en

activiteiten waarmee uitvoering wordt gegeven aan titel 10.4 van de Wet milieubeheer;

het mengen van afvalstoffen voor het vervaardigen van betonmortel of betonwaren binnen een inrichting als bedoeld in categorie 11.1, onder b, van onderdeel C van bijlage I;

het demonteren van wrakken van tweewielige motorvoertuigen, bedoeld in artikel 1.1, lid 1, van het Activiteitenbesluit milieubeheer, anders dan de activiteiten met wrakken van tweewielige motorvoertuigen als bedoeld in artikel 4.84, lid 3, van dat besluit;

het opslaan van ten hoogste 50 ton verwijderd asbest en verwijderde asbesthoudende producten, ontstaan bij werkzaamheden die buiten de inrichting zijn verricht door degene die de inrichting drijft.

In artikel 2.17 van de Wabo is bepaald dat de OBM slechts kan worden verleend of geweigerd op de gronden die zijn aangegeven in het Bor. Dit is gedaan in artikel 5.13b. Voor de activiteiten die genoemd zijn onder MER-OBM is als weigeringsgrond opgenomen dat het bevoegd gezag op grond van artikel 7.17, lid 1, van de Wet milieubeheer, heeft beslist dat een milieueffectrapport (MER) moet worden gemaakt. In die gevallen wordt er dus een MER gemaakt waarna een reguliere omgevingsvergunning wordt verleend.

Voor de activiteiten genoemd onder lokale-OBM geldt als weigeringsgrond het belang van een doelmatig beheer van afvalstoffen. Voor de definitie en uitleg hiervan wordt verwezen naar paragraaf 2.6.

Daarnaast geldt voor de inrichtingen voor opslag van schroot, inclusief autowrakken (MER-OBM) en de activiteiten genoemd in artikel 2.2a, lid 1, onder b, en tweede lid, onder c tot en met f, dat de OBM kan worden geweigerd in het geval en onder de voorwaarden, bedoeld in artikel 3 van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet BIBOB).

Depot gevaarlijk afval – Rechtbank Gelderland, 7 mei 2013, ECLI:NL:RBGEL:2013:CA1861.

Gedeputeerde Staten van Gelderland verlenen een meervoudige omgevingsvergunning voor het bouwen van een depot voor klein gevaarlijk afval (kga) en de opslag van gevaarlijke afvalstoffen (asbest en gewolmaniseerd hout). Het betreft een vergunning ingevolge artikel 2.1, lid 1, van de Wabo onder a (bouwen van een bouwwerk) en i (omgevingsvergunning beperkte milieutoets, OBM). Omwonenden tekenen beroep aan tegen de vergunning. Voor wat betreft het beroep tegen de omgevingsvergunning voor het bouwen volgt de rechtbank het standpunt van verweerder dat eisers, gelet op de afstand en het ontbreken van direct zicht op het kga-depot, geen belanghebbenden zijn. Het bezwaar van eisers tegen het verlenen van de omgevingsvergunning beperkte milieutoets behelst dat verweerder hier een milieuvergunning had moeten verlenen, omdat het gaat om een inrichting die is genoemd in de EG-richtlijn 2008/1/EG “geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging” (IPPC-richtlijn). Zij stellen dat het gaat om een installatie voor de verwijdering of nuttige toepassing met een capaciteit van 10 ton per dag of meer. De rechtbank oordeelt dat opslag geen handeling is die onder nuttige toepassing valt. Voor wat betreft verwijdering vallen de aangevraagde handelingen onder de capaciteitsdrempel van 10 ton (per dag) of meer. Er wordt dan niet voldaan aan de definitie van een gpbv-installatie (IPPC-installatie). Het beroep wordt ongegrond verklaard.

Autowrakken – ABRvS, 21 augustus 2013, ECLI:NL:RVS:2013:814.

Bij besluit van 29 juli 2011 heeft het college van Gedeputeerde Staten van Gelderland een omgevingsvergunning verleend voor een afvalinrichting te Eibergen en daarbij toestemming verleend voor: 1. het bouwen (hierna: omgevingsvergunning bouwen) van een installatie voor het mechanisch knippen van metaal en de behuizing rondom een transformatorkast en 2. het in werking hebben van een inrichting (hierna: omgevingsvergunning beperkte milieutoets) voor demontage van autowrakken, de opslag van buiten de inrichting afkomstige banden van voertuigen voor ten hoogste 10.000 ton, de opslag van buiten de inrichting afkomstige metaalafvalstoffen voor ten hoogste 50.000 ton en de opslag van buiten de inrichting afkomstige metaalafvalstoffen met aanhangende olie. Een omwonende kan zich met de vergunningverlening niet verenigen en tekent beroep aan bij de Rechtbank Arnhem. Het beroep ten aanzien van de omgevingsvergunning bouwen slaagt omdat Gedeputeerde Staten volgens de rechtbank appellant zijn bezwaren ten onrechte niet ontvankelijk hebben verklaard. De rechtbank meent dat appellant wel een belanghebbende is en de omgevingsvergunning bouwen wordt vernietigd. Het beroep ten aanzien van de omgevingsvergunning beperkte milieutoets (OBM) slaagt niet bij de rechtbank omdat de aangevraagde opslag- en verwerkingscapaciteiten onder de relevante drempelwaarden voor vergunningplicht blijven waardoor er volgens de rechtbank terecht een OBM is verleend en niet een omgevingsvergunning milieu. Gedeputeerde Staten en de omwonende tekenen beroep aan bij de Afdeling. Gedeputeerde Staten zijn van mening dat de rechtbank appellant ten onrechte als belanghebbende heeft aangemerkt. De Afdeling is van mening dat het belang van appellant, gelet op de afstand, de hoogte en de afscherming tussen woning en de knipinstallatie binnen de inrichting, niet rechtstreeks betrokken is bij het besluit. Hij is geen belanghebbende en het besluit van de Rechtbank Arnhem ten aanzien van de omgevingsvergunning bouwen wordt vernietigd. Het beroep van Gedeputeerde Staten slaagt op dit punt. Het beroep van appellant ten aanzien van de OBM slaagt niet; er mag volgens de Afdeling van de aangevraagde capaciteit worden uitgegaan. Tevens kan het knippen van metalen niet worden aangemerkt als shredderen. De aanvraag heeft niet betrekking op activiteiten waarvoor een omgevingsvergunning milieu is vereist. Het hoger beroep ten aanzien van de OBM wordt niet gegrond verklaard.

Inrichtingen waarvoor een omgevingsvergunning nodig is van Gedeputeerde Staten

Inrichtingen waartoe een IPPC-installatie behoort, zijn vergunningplichtig. Dit staat aangegeven in artikel 2.1, lid 2, van het Besluit omgevingsrecht (Bor). Na 1 januari 2014 zijn Gedeputeerde Staten uitsluitend nog bevoegd gezag voor inrichtingen die vallen onder de werkingssfeer van het Besluit Risico’s Zware Ongevallen (BRZO) en IPPC-installaties.

In de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) is de volgende definitie van IPPC-installatie opgenomen:

“Installatie voor industriële activiteiten als bedoeld in bijlage I van richtlijn nr. 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies.”

In paragraaf 3.3.4 van dit handboek zijn de voor afvalbeheer relevante IPPC-installaties opgenomen en zijn de capaciteitsgrenzen samengevat in een tabel.