Elektronisch afval, ook wel e-waste genoemd, is afval dat bestaat uit defecte of verouderde elektrische en elektronische toestellen. De Richtlijn afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (2012/19/EG van 4 juli 2012, ook wel AEEA) is gericht op preventie en hergebruik, recycling en andere vormen van nuttige toepassing van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur. Hiermee wordt beoogd om de hoeveelheid te verwijderen afvalstoffen te beperken. Kernwoord is een passende verwerking van de afvalstoffen. Een onderdeel van de passende verwerking is het verwijderen van vloeistoffen en gevaarlijke stoffen uit het AEEA. Dit voorkomt dat gevaarlijke afvalstoffen in het milieu terechtkomen. Dit wordt ook wel depollutie genoemd. Verder heeft de richtlijn tot doel om een verbetering van de milieuprestaties te bereiken van alle marktdeelnemers die bij de levenscyclus van elektrische en elektronische apparatuur zijn betrokken, zoals producenten, distributeurs en consumenten. In Nederland is deze richtlijn omgezet in de Regeling afgedankte elektrische en elektronische apparatuur. De richtlijn is een typisch voorbeeld van de invulling van producentenverantwoordelijkheid. De richtlijn geeft technische voorschriften voor de opslag en de verwerking in de bijbehorende bijlagen. Tevens bevat de richtlijn per afvalstroom streefcijfers voor inzameling (kilo per inwoner) en nuttige toepassing van materialen (percentages). In verband met Europese verwerkingsstandaards is de regeling in 2020 gewijzigd.